29 lipca 2015

Spacer po Wejherowie

Wejherowo jest miastem kaszubskim, położonym w niedalekim sąsiedztwie Gdyni, do którego można łatwo dotrzeć kolejką SKM. Warto wiedzieć, że Wejherowo jest największym miastem na Kaszubach i mieszka w nim około 50 tysięcy mieszkańców.


Na zwiedzanie Wejherowa poświęciłam pół dnia, ale z pewnością tam kiedyś jeszcze wrócę, bo bardzo urzekł mnie klimat tej kaszubskiej miejscowości, brak pośpiechu, idealne miejsce na weekendowy wypad w celu regeneracji sił :) Polecam.


Zapraszam więc Was na krótki wirtualny spacer po Wejherowie i zachęcam do spaceru w rzeczywistości :)

Spacer po Wejherowie zaczynamy od stacji kolejowej i dalej idziemy sobie ulicą Dworcową. Jest to krótka uliczka prowadząca do jednej z najważniejszych ulic w mieście - Jana III Sobieskiego. W jej dalszej części znajduje się główne centrum handlowo-usługowe Wejherowa a jeszcze dalej jest przepiękny rynek. Jest to jedno z ulubionych miejsc wejherowskich spacerowiczów oraz turystów :) Rynek ten nazywany jest placem Jakuba Wejhera - założyciela miasta. Na tym placu znajduje się też pomnik Jakuba Wejhera.



Jakub Wejher urodził się w 1609 roku. Był pułkownikiem w armii króla Władysława IV, a za czasów króla Jana Kazimierza (w pierwszym roku potopu szwedzkiego) awansował do stopnia generała ziem pruskich. Jakub Wejher się też do zbudowania 26 kapliczek znanych dziś jako Kalwaria Wejherowska. Z tego powodu Wejherowo bywa także nazywane duchową stolicą Kaszub.



Warto wspomnieć przy okazji, że ród Wejherów przybył na Kaszuby z Wurzburga we Frankonii w II połowie XIV wieku. Wejherowie urośli w siłę za czasów Ernesta Wejherowa, który został dowódcą królewskiej floty wojennej w 1567 roku stacjonującej w Pucku. Był też puckim starostą. Jego synem był Jan Wejher,który z kolei był wojewodą chełmińskim i podobnie jak ojciec, był bardzo związany z Pomorzem i Kaszubami. Natomiast Jakub Wejher, założyciel miasta Wejherowa, był synem właśnie Jana Wejhera.



Wróćmy jednak do naszego spaceru po Wejherowie, a dokładniej do ulicy Jana III Sobieskiego. Widzimy przy niej ogromny, nowoczesny gmach - zupełnie nie pasujący stylem do starodawnych kamieniczek i innych budynków Wejherowa, ale to też jest dowód na to, że Wejherowo się zmienia, unowocześnia się, idzie z duchem czasu i wychodzi na potrzeby ludzi - mieszkańców Wejherowa i Kaszub.



W Filharmonii Kaszubskiej możemy wieczorem wybrać się na koncert.





Idąc ulicą Sobieskiego dochodzimy do Ronda przecinającego tą ulicę z ulicami Sienkiewicza i 3 Maja. Przy tym rondzie znajduje się piękny kościół Stanisława Kostki w Wejherowie.




Następnie idziemy dalej ulicą Sobieskiego. Ulica ta jest bogata w XIX i XX wieczne mieszczańskie kameniczki.




Rynek wejherowski jest przepiękny, idealny i bardzo zadbany i baaardzo fotogeniczny. W ogóle uwielbiam rynki i w każdym mieście, w którym jestem, muszę udać się na rynek, zobaczyć go, zrobić zdjęcia i koniecznie kupić jakieś pamiątki, pocztówki i lody :) taka moja mała tradycja ;)



Nie inaczej było w Wejherowie.

Na wejherowskim rynku warto zwrócić uwagę na przepiękny ratusz. Zbudowano go na miejscu dawnego ratusza, pochodzącego z połowy XVII wieku, a w późniejszym czasie kilkakrotnie przebudowywanego. Fasada obecnego ratusza nawiązuje do XVIII wiecznej formy. Znajduje się tam ratuszowy dzwon, który w 1649 roku ufundował Jakub Wejher.


Na rynku w Wejherowie znajduje się też barokowy kościół świętej Trójcy.




Jednak najważniejszym kościołem w Wejherowie jest kościół  klasztorny św. Anny. Wewnątrz kościoła zachowało się bogate, barokowe wyposażenie a w jego podziemiach znajdują się krypty dwóch ważnych rodzin związanych z Wejherowem - Przebendowskich i Wejherów.




Przebendowscy to kolejna rodzina, która miała wielki wpływ na rozwój Wejherowa. Dzięki wsparciu Piotra Przebendowskiego udało się przebudować klasztor, zaś jego żona Urszula była znana z tego, że ustanowiła stypendium dla kształcącej się młodzieży na Pomorzu.



Obecnie w Pałacu Przebendowskich mieści się Muzeum Piśmennictwa i Muzyki Kaszubsko-Pomorskiej. O tym muzeum pisałam w poprzednim poście na tym blogu.



Za pałacem rozciąga się piękny park im. Aleksandra Majkowskiego. Majkowski był znanym kaszubskim pisarzem i bajkopisarzem, jego najbardziej znanym utworem jest "Życie i przygody Remusa" POD TYM LINKIEM możecie poczytać sobie fragmenty lub całość powieści :) 





Na rynku wejherowskim znajduje się pomnik Remusa - bohatera z wyżej wymienionej powieści. 



Park wejherowski jest ulubionym miejscem spacerów i spotkań wejherowian. Warto tu zatrzymaj się na chwilę i odpocząć po wędrówce. 



Po sąsiedniej stronie ulicy 3 Maja i jej przedłużenia - ul. Marynarki Wojennej rozciąga się Trójmiejski Park Krajobrazowy, w którym (w północnej części) znajduje się 26 kapliczek, czyli słynna Kalwaria Wejherowska. Ja jednak tam nie miałam okazji być, ale może kiedyś będę. 

Nie miałam więcej czasu na dłuższy pobyt w Wejherowie, ale nie żałuję nawet tej krótkiej podróży. 



























Poznałam jak wygląda życie codzienne ludzi żyjących w małym miasteczku, na Kaszubach. Poznałam Wejherowo od jego najpiękniejszej strony i nawet mimo deszczu, który padał pod koniec tamtego dnia, to w tamten dzień ten deszcz jakoś wyjątkowo mi nie przeszkadzał. 


W następnym poście opowiem o Sopocie. Będą też zdjęcia!!! ZAPRASZAM!!!

24 lipca 2015

Opowieści o Kaszubach

Dzisiaj chciałabym Wam opowiedzieć trochę o Kaszubach. Będąc ostatnio w tych rejonach, a przede wszystkim w Muzeum Piśmiennictwa i Muzyki Kaszubsko-Pomorskiej w Wejherowie a także po przeczytaniu dwóch książek-przewodników na temat Kaszub i Kaszubów, chciałam podzielić się w Wami tą wiedzą oraz zdjęciami wykonanymi w wyżej wymienionym muzeum. 
ZAPRASZAM WIĘC DO POCZYTANIA


Kaszubi są społecznością o charakterze autochtonicznym i zamieszkują obecnie tereny Pomorza Gdańskiego. Ludność kaszubska osiedliła się na terenach Pomorza między II a IV wiekiem naszej ery. Wskutek postępującej germanizacji tych terenów Kaszubi przetrwali głównie w kilku powiatach - puckim, kartuskim, wejherowskim, kościerskim, bytowskim, a także w chojnickim, lęborskim i słupskim. 




Kaszubi dzięki swojemu uporowi pozostali odrębną społecznością zamieszkującą tereny północnej Polski. Posiadają własną kulturę, własne tradycje i własny język, który jest uczony także w kaszubskich szkołach. 



Język kaszubski należy do rodziny języków słowiańskich. Alfred F. Majewicz (autor pracy pt. "Języki świata i ich klasyfikowanie") zaliczył go do grupy języków zachodniosłowiańskich. Innymi językami, należącymi do tej grupy, są także: polski, czeski, słowacki, dolnołużycki, górnołużycki oraz wymarły połabski. Jednak sama społeczność kaszubska jest mocno zróżnicowana pod względem językowym (a także kulturowym). Wyliczono, że język kaszubski składa się z około 80 gwar i dialektów. Wyraźne różnice występują między Kaszubami znad morza, zamieszkującymi okolice Gdyni i Wejherowa, a Kaszubami z południa, których język jest bardziej zbliżony do literackiej polszczyzny. 

Modlitwa "Ojcze Nasz" w języku kaszubskim 


Stolicą dzisiejszych Kaszub jest Gdańsk, choć podobnie jak Gdynia i Sopot, nie są umieszczane na językowej mapie kaszubszczyzny. W strukturze społecznej Trójmiasta Kaszubi należą do mniejszości. Jednak Gdańsk był od zawsze historycznie i kulturowo związany z historią Kaszub. Natomiast Gdynia była niegdyś kaszubską osadą rybacką, a teraz jest wielkim wspaniałym miastem. z pozostałych 16 miast na Kaszubach tylko w 5 ludzie w zdecydowanej większości identyfikują się jako Kaszubi. Są to - Puck, Kartuzy, Żukowo, Władysławowo i Jastarnia. W 4 kolejnych - Kościerzynie, Rumi, Redzie i Wejherowie już tylko 50% ludności utożsamia się z Kaszubami, a w innych miastach stopień kaszubskiej identyfikacji społeczeństwa jest znacznie niższy. 



kaszubi zdecydowanie przeważają na wsi, co sprzyja żywotności etnicznej i zachowaniu odrębności kulturowej. Migracja do miast często pociąga za sobą utratę tożsamości społeczeństwa. 


Kultura Kaszubów kojarzy się przede wszystkim z obrzędowością, a także ze sztuką ludową, tańcami i folklorem. Region ten bogaty jest w różnego rodzaju tradycje, które różnią się od tradycji z pozostałych rejonów Polski, co szczególnie widać w obrzędach Świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy. Jednak na skutek postępującej cywilizacji zaczynają zanikać tradycyjne zajęcia Kaszubów i rzemiosło. 



Mimo wszystko, istnieją organizacje i instytucje, które upowszechniają tradycję, kulturę i język kaszubski. Tradycja upowszechnia się dzięki licznym imprezom, konkursom piosenki, tańca. Ponadto Kaszubi mają swoją prasę, a od kilku lat organizowany jest m.in. wejherowski Konkurs Prozatorski im. Jana Drzeżdżona. Powstają też tomiki poezji i prozy wydawane w rodzimych wydawnictwach. 

Ponadto kobiety zajmują się haftem. To, co dziś nazywamy kaszubskim haftem, pierwotnie było jednym z barokowych ornamentów kwiatowych, który zdobył popularność w całej Europie w XVII wieku. Sto lat później używano go już wyłącznie na europejskiej prowincji. Dzięki przyklasztornym szkołom benedyktynek haft ten trafił również na wieś, a na Kaszubach przetrwał do dziś i utrwalił się jako rodzimy wzór. 


Jeśli ktoś chce się więcej dowiedzieć o Kaszubach, to warto poczytać te dwie książki, widoczne na zdjęciu. 




A najlepiej samemu wybrać się na Kaszuby i poznać ich kulturę osobiście :) 


Polecam wszystkim odwiedzić Muzeum Piśmiennictwa i Muzyki Kaszubsko-Pomorskiej w Wejherowie. 







W następnym poście opowiem więcej o Wejherowie. Zapraszam. 

RODZIAŁ 11

CZĘŚĆ II – KILKA MIESIĘCY PÓŹNIEJ Rozdział 11 Tomasz i Sandra skończyli właśnie próbę do nowego przedstawienia w Teatrze Sy...